SENDİKA YÖNETİCİ, TEMSİLCİ VE ÜYELERİ SENDİKAL FAALİYETİNDEN ÖTÜRÜ FARKLI BİR SÜRECE TABİ TUTULAMAZ VE MİSYONLARINA SON VERİLEMEZ.
4688 sayılı kanununa tabi sendikaların yöneticileri vilayet, ilçe ve işyeri temsilcileri ve üyeleri sendikal misyonları yanında Devlet Memurluğu vazifesini de yürütmektedirler. Devlet Memurluğu sıfatlarını kullanarak sendikal faaliyet ve aksiyonda bulunmaları imkansızdır.
Sendika Yönetici, Temsilci ve Üyeleri, 4688 sayılı Kamu Vazifelileri Sendikaları Ve Toplu Mukavele Kanununun “Sendika üyelerinin ve yöneticilerinin güvencesi” başlıklı 18. maddesin de; “Kamu vazifelileri, iş saatleri dışında yahut patronun müsaadesi ile iş saatleri içinde sendika yahut konfederasyonların bu Kanunda belirtilen faaliyetlerine katılmalarından ötürü farklı bir sürece tabi tutulamaz ve misyonlarına son verilemez.” Kararları çerçevesinde sendikal faaliyet ve aksiyonlarını sendikal kimlikleri ile yapmaktadırlar.
Fakat Sendika Yönetici, Temsilci ve Üyeleri kamu yönetimleri tarafından Devlet Memurluğu sıfatlarından ötürü sendikal faaliyetleri nedeniyle soruşturmaya husus olabilmektedirler.
Sendikal hakların kullanılması niteliğindeki aksiyonlar disiplin cezasına bahis olamayacağı binlerce sefer gündeme gelmiştir. Yasalar ve genelgelerle birçok defa altı çizilmiştir. Lakin yönetim tarafından sendikal faaliyetler hala ferdi bir davranış olarak algılanmakta ve sendikal faaliyeti yürüten sendika yöneticileri ve üyeleri de Devlet Memuru olmasından ötürü yönetim tarafından soruşturmalara muhatap olmaktadırlar.
Kamu Vazifelileri Sendikaları sivil toplum örgütü olup ne kurum olarak ne de yöneticileri ve üyeleri sendikal faaliyetler olarak Devlet kurumlarına bağlı değillerdir.
Çünkü soruşturmaya husus olan sendika yöneticileri ve üyeleri; 02.07.2001 tarih ve 24460 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan 4688 Sayılı Kamu Vazifelileri Sendikaları Ve Toplu Kontrat Kanununun ile Kamu vazifelilerinin ortak ekonomik, toplumsal ve mesleksel hak ve menfaatlerinin korunması ve geliştirilmesi için oluşturulan, organları, yetkileri ve faaliyetleri ile sendika ve konfederasyonlarda misyon alacak kamu vazifelilerinin hak ve sorumlulukları belirlenen hizmet kolunda kurulmuş merkezi Ankara’da bulunan konfederasyon olarak üst kuruluşuna bağlı sendikanın seçilmiş yöneticileri, temsilci yahut üyeleridir.
Devlet organlarının; Sendika Yönetici, Temsilci ve Üyelerini Sendikal hakların kullanılması niteliğindeki aksiyonlara yönelik; ödül, sicil ve disiplin üzere iş ve süreçlerle ilgili araştırmaya, soruşturmaya, denetlemeye ve teftiş etmeye yetkisi bulunmamaktadır.
ÖDÜL VEREBİLDİĞİNİZ ÇALIŞANA CEZA VERME YETKİNİZ DE BULUNMAKTADIR.
Kısacası Devleti yöneten yetkililerin;
1- 29.06.1930 tarih ve 1532 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan 1702 sayılı Birinci ve Orta Tedrisat Muallimlerinin Terfi ve Tecziyeleri Hakkında Kanununa,
2- 19.01.1943 tarih ve 5308 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan 4357 sayılı Özel Yönetimlerden Maaş Alan İlkokul Öğretmenlerinin Takımlarına, Terfi, Taltif ve Cezalandırılmalarına ve Bu Öğretmenler İçin Teşkil Edilecek Sıhhat ve İçtimai Yardım Sandığı ile Yapı Sandığına ve Öğretmenlerin Alacaklarına Dair Kanununa, 3- 23.07.1965 tarih ve 12056 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan 657 Sayılı Devlet Memurları Kanununa, 4- 18.10.2024 tarih ve 32696 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan 7528 Sayılı Öğretmenlik Mesleği Kanununa nazaran ceza verebildiği bir işçiye ödül verme yetkisi de bulunmaktadır.Sendika yöneticileri temsilci ve üyeleri 4688 sayılı Kamu Vazifelileri Sendikaları Ve Toplu Mukavele Kanununa nazaran seçilmiş yetkili şahıslar olup ne 1702, ne 4357, ne 657, ne de 7528 sayılı kanunlara bağlı bireyler değildir. Bu bireyler sendikal faaliyetlerinden ötürü bu kanunlara tabi tutulamazlar.
Dolayısıyla Devleti yöneten yetkililerin; sendikanın yapmış olduğu bir faaliyetinden ötürü sendika yöneticileri, temsilci ve üyelerine ödül verme yetkisi olmadığına nazaran ceza verme yetkileri de bulunmamaktadır.
Sadece, Sendikal faaliyetlerindeki hal ve hareketlerinden, açıklamalarından ötürü soruşturmaya bahis olması istenilen Sendika Yönetici, Temsilci ve Üyelerinin ferdî ve kurumsal haklarına saygısızlık yahut hakaret yapıldığını düşünen ilgili kişi yahut kurumlar tarafından Cumhuriyet Savcılığına kabahat duyurusunda bulunulmalıdır.
SENDİKA FAALİYETLERDEN ÖTÜRÜ SORUŞTURMA AÇILMASININ TARZ İSTİKAMETİNDEN İNCELENMESİ
Sendika Yönetici, Temsilci ve Üyeleri; soruşturmaya bahis olması istenilen sendikal faaliyeti kapsamındaki yetkilerini Anayasanın Devletin toplumsal bir hukuk devleti olduğunu belirten 2. unsuru, çalışanların ve patronların, üyelerinin çalışma ilgilerinde ekonomik ve toplumsal hak ve menfaatlerini korumak ve geliştirmek için evvelce müsaade almaksızın sendikalar ve üst kuruluşlar kurma ve bu sendikalara üye olarak bu doğrultuda aktiflik yapma hakkının bulunduğunu belirten 51. unsuru, yoluna nazaran yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ait milletlerarası mutabakatlarla kanunların birebir hususta farklı kararlar içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası muahede kararlarının uygulanacağını belirleyen 90. hususu ve 90. hususun bir gereği olarak; 87 ve 151 sayılı İLO Mukaveleleri, İnsan Hakları Avrupa Mukavelesinin 10. ve 11. hususuna ve 4688 Sayılı Kamu Vazifelileri Sendikaları Ve Toplu Kontrat Kanununa, 2821 Sayılı Sendikalar Kanununa, Başbakanlık ve Bakanlık genelgelerine dayanmaktadır.
Yukarıdaki mevzuat kararları ile hudutları çizilen Sendika Yönetici, Temsilci ve Üyelerinin yetkileri Memleketler arası Kontratlar, 4688 Sayılı Kanun ve Başbakanlık Genelgeleri ile muhafaza altında olmasına karşın yasal yetki hudutlarını bilmeyen yetkililer tarafından soruşturma konusu olabilmektedir.
Fakat soruşturmada yürütülen iş ve işlemelerde yetkililer tarafından;
1- 19.03.1954 tarih ve 8662 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren İnsan Hakları Avrupa Mukavelesinin,
2- 25.02.1993 tarih ve 21507 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan 87 sayılı Sendika Özgürlüğüne ve Örgütlenme Hakkının Korunmasına Ait İLO Kontratının, 3- 25.02.1993 tarih ve 21507 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan 151 sayılı Kamu Hizmetinde Örgütlenme Hakkının Korunması ve istihdam Şartlarının Belirlenmesi Metotlarına Ait İLO Kontratının, 4- 12.06.2003 tarih ve 25136 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan 2003/37 Sayılı Başbakanlık Genelgesinin, 5- 02.06.2005 Tarih ve 25833 Sayılı Resmi Gazetede yayımlanan 2005/14 Sayılı Başbakanlık Genelgesinin, 6- 30.01.2010 Tarih ve 27478 Sayılı Resmi Gazetede yayımlanan 2010/2 Sayılı Başbakanlık Genelgesinin, 7- 02.07.2001 tarih ve 24460 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan 4688 Sayılı Kamu Vazifelileri Sendikaları Ve Toplu Mukavele Kanununun, 8- 07.05.1983 tarih ve 18040 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan 2821 Sayılı Sendikalar Kanununun İlgili kararlarındaki Sendika Yönetici, Temsilci ve Üyelerinin sendikal faaliyetler kapsamında görüşlerini açıklama ve anlatım özgürlüğüne sahip oldukları, kamu çalışanların çıkarlarını savunmak maksadıyla etkinliklerde bulunabilecekleri ve kamu makamlarının her türlü müdahalesine karşı kâfi müdafaadan yararlanacakları ve haklarında disiplin soruşturması yapılamayacağı prensibine karşıt hareket edilmektedir. Yapılan bu uygulama maddelerin lafzına ve ruhuna alışılmamıştır. Hiçbir hata ögesi olmadan soruşturmalar açılabilmektedir.Türkiye’nin sivil toplum örgütü olan sendikaları temsilen sendika yöneticileri ve üyelerine yapılan bu haksız uygulamalar ile tenkit hakkı ve idarece yapılmakta olan yanlış ya da taraflı süreçlerin düzeltilmesi tarafındaki talep hakkı ile Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 26. unsuru ile garanti altına alınan fikirleri yayma hürriyetinin önü kesilmektedir. Bu biçimiyle Sendikaların Örgütlenmesi, Fikirlerini ve Tenkitlerini Topluma Yaymasının Önüne Geçilmekte, sendika yöneticileri ve üyeleri nezdinde kamu çalışanlarının pasifize edilmesi amaçlanmaktadır.
Sendikalar baskı kümesi olmaları nedeni ile davalar açabilmekte, hata duyusunda bulunabilmekte, yönetime yazılar yazabilmekte, aksiyonlar ve açıklamalar yapabilmektedirler. Bu yetkilerini Avrupa İnsan Hakları Kontratından ve onunla irtibatlı İLO kontratlarından 4688 Sayılı Kamu Sendikaları Kanundan ve Genelgelerden almaktadırlar. Bu konu Avrupa İnsan Hakları Kontratının 10. ve 11. hususlarında açıkça yer almaktadır.
Sendikaların her yazısının ve açıklamasının önüne bir mahzur konulacak olursa, tabir ve fikir hürriyetinin önüne de pürüz konulmuş olunmaktadır. Tabir hürriyeti demokratik toplum gereklerinden olup, sonlar daraltıcı değil genişletici biçimde yorumlanmalıdır.
Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin söz ve sendikal özgürlüklere ait vermiş olduğu yerleşmiş kararı incelendiği vakit; Meslek mensuplarının kamuya açıklama yapabileceğini, Kamu görevlisinin şahsî fikirlerini açıklayabileceğini, kamu görevlisinin tenkide yanıt verebileceğini, taraflı niyet açıklamasının olabileceğini, sert bir üslup ve saldırgan sözler kullanarak niyetlerin açıklanabileceğini, bu nedenlerle yargılanmanın tabir özgürlüğünün ihlali manasında olduğunu kesin olarak belirtmektedir.
Ceza verebilmek için sendikal kimlikler yok sayılmaktadır. Bu süreçler Sendika yetkilileri nezdinde sendika üyelerine de verilmiş bir gözdağıdır. Bu suretle yönetim tarafından sendikanın ve sendika üyelerinin hasebiyle kamu çalışanlarının pasifize edilmesi amaçlanmaktadır.
Bilindiği üzere Anayasa’da değerli değişiklikler yapılarak kamu görevlilerine sendika hakkı açıkça tanınmış, daha sonra yapılan bir değişiklik ile de Anayasa’nın 90. unsurunun son fıkrasına, 22.05.2004 tarih ve 5170 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 5170 sayılı yasanın 7. hususu ile eklenen son cümle uyarınca “Usulüne nazaran yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ait milletlerarası andlaşmalarla kanunların tıpkı hususta farklı kararlar içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma kararları temel alınır.” kuralı getirilmiştir.
Anayasa’nın 90. unsuru uyarınca iç hukukumuzun bir kesimi haline gelen ve bir uyuşmazlık olması halinde maddelerden evvel uygulanacak olan temel hak ve özgürlüklere ait memleketler arası mukavelelerin örgütlenme özgürlüğü ve sendikal haklara ait kararlar içerdiği bilinmektedir.
SENDİKA FAALİYETLERDEN ÖTÜRÜ SORUŞTURMA AÇILMASININ MEVZUAT KARARLARI AÇISINDAN İNCELENMESİ
A- 19.03.1954 tarih ve 8662 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren İnsan Hakları Avrupa Mukavelesinin “İfade özgürlüğü” başlıklı 10. unsurundaki; “1. Herkes görüşlerini açıklama ve anlatım özgürlüğüne sahiptir. Bu hak, kanaat özgürlüğü ile kamu otoritelerinin müdahalesi ve ülke hudutları kelam konusu olmaksızın haber yahut fikir almak ve vermek özgürlüğünü de içerir. Bu unsur, devletlerin radyo, televizyon ve sinema işletmelerini bir müsaade rejimine bağlı tutmalarına pürüz değildir.
2. Kullanılması vazife ve sorumluluk yükleyen bu özgürlükler, demokratik bir toplumda, mecburî önlemler niteliğinde olarak, ulusal güvenliğin, toprak bütünlüğünün yahut kamu emniyetinin korunması, kamu nizamının sağlanması ve kabahat işlenmesinin önlenmesi, sıhhatin yahut ahlakın, diğerlerinin şöhret ve haklarının korunması yahut yargı gücünün otorite ve tarafsızlığının sağlanması için kanunla öngörülen birtakım biçim şartlarına, sınırlamalara ve yaptırımlara bağlanabilir.” kararları ve “Dernek kurma ve toplantı özgürlüğü” başlıklı 11. unsurundaki; “1. Herkes asayişi bozmayan toplantılar yapmak, demek kurmak, ayrıyeten çıkarlarını korumak için diğerleriyle birlikte sendikalar kurmak ve sendikalara katılmak haklarına sahiptir.
2. Bu hakların kullanılması, demokratik bir toplumda, mecburî önlemler niteliğinde olarak, ulusal güvenliğin, kamu emniyetinin korunması, kamu sisteminin sağlanması ve kabahat işlenmesinin önlenmesi, sıhhatin yahut ahlakın yahut diğerlerinin hak ve özgürlüklerinin korunması hedefleriyle ve lakin maddeyle sınırlanabilir. Bu unsur, bu hakların kullanılmasında silahlı kuvvetler, kolluk mensupları yahut devletin yönetim düzeneğinde vazifeli olanlar hakkında legal sınırlamalar konmasına pürüz değildir.” kararları ile sendika yöneticilerinin sendikal faaliyetler kapsamında görüşlerini açıklama ve anlatım özgürlüğüne sahip oldukları açık bir biçimde ortaya konmuştur.
İç hukukumuzu direkt etkileyen Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi de sendikal hareket ve etkinlikler nedeniyle verilen cezaları, Avrupa İnsan Hakları Mukavelesi’nin 11. hususuna ters bulmaktadır.
B- 25.02.1993 tarih ve 21507 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan 151 sayılı Kamu Hizmetinde Örgütlenme Hakkının Korunması ve istihdam Şartlarının Belirlenmesi Formüllerine Ait İLO Mukavelesi’nin 3. unsurundaki;
“Bu mukavelenin uygulanması bakımından kamu vazifelileri örgütü tabiri oluşumu ne olursa olsun maksadı kamu görevlilerin emeli kamu görevlilerin çıkarlarını savunmak ve geliştirmek olan rastgele bir örgüt manasına gelir” kararları ve birebir kontratın 5. unsuru, 2. fıkrasındaki; “Kamu vazifelileri örgütleri kuruluş, işleyiş yahut idarelerinde kamu makamlarının her türlü müdahalesine karşı kâfi müdafaadan yararlanacaklardır.” kararları ile kamu çalışanların çıkarlarını savunmak hedefiyle etkinliklerde bulunabilecekleri ve kamu makamlarının her türlü müdahalesine karşı kâfi muhafazadan yararlanacakları açıkça kabul edilmiştir.
C- 25.02.1993 tarih ve 21507 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan 87 Sayılı Sendika Özgürlüğüne Ve Örgütlenme Hakkının Korunmasına Ait İLO Mukavelesi’nin 3. unsurundaki; “1. Çalışanların ve patronların örgütleri, tüzük ve iç yönetmeliklerini düzenlemek, temsilcilerini serbestçe seçmek idare ve etkinliklerini düzenlemek ve iş programlarını belirlemek hakkına sahiptirler.
2. Kamu makamları, bu hakkı sınırlayacak yahut bu hakkın yasaya uygun halde kullanılmasına mahzur olacak nitelikte her türlü müdahaleden sakınmalıdırlar.” kararları ve tıpkı kontratın 8. unsurundaki; “1. Çalışanlar ve patronlar bunlara ilişkin örgütler, bu Mukavele ile kendilerine tanınmış olan hakları kullanmada, başka şahıslar yahut örgütlenmiş topluluklar üzere kanunlara uymak zorundadır.
2. Yasalar, bu kontrat ile öngörülen teminatlara ziyan verecek nitelikte olamaz yahut ziyan verecek formda uygulanamaz.” kararları ile kamu makamlarının çalışanların örgütlerinin faaliyetlerinin yapılmasına pürüz olunmamasını ve müdahaleden sakınılmasını, kamu çalışanlarının örgütünün kendi hedefleri doğrultusunda düzenlemiş olduğu iş ve süreçler nedeniyle cezalandırılamayacağı ve maddelerin sendikal haklara ve özgülüklere ziyan verecek nitelikte olamayacağı ve ziyan verecek biçimde uygulanamayacağı açık bir biçimde ortaya konmuştur.
D- 02.07.2001 tarih ve 24460 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan 4688 Sayılı Kamu Vazifelileri Sendikalar Kanununun “Sendika üyelerinin ve yöneticilerinin güvencesi” başlıklı 18.maddesindeki; “Kamu vazifelileri, iş saatleri dışında yahut patronun müsaadesi ile iş saatleri içinde sendika yahut konfederasyonların bu kanunda belirtilen faaliyetlerine katılmalarından ötürü farklı bir sürece tabi tutulamaz ve vazifelerine son verilemez.” kararları ile sendika yöneticilerinin sendikal faaliyetler kapsamında farklı bir sürece tabi tutulamayacağı ve misyonlarına son verilemeyeceği açık bir biçimde ortaya konmuştur.
E- 12.06.2003 tarih ve 25136 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan 2003/37 Sayılı Başbakanlık Genelgesinin 2. unsuru, 2. fıkrasındaki; “657 sayılı Devlet Memurları Kanunu’nun 15’inci ve 399 sayılı KHK’nin 17’nci unsuru kararları gereği sendika yöneticisi kamu vazifelilerinin, kamu vazifeleri ile ilgili olmayan bahislerde yapacakları basın açıklamaları ve mesai saatleri dışında sendikal faaliyetlere katılanlar hakkında disiplin soruşturması yapılmayacaktır.” kararları ile sendika yöneticisi kamu vazifelilerinin, kamu vazifeleri ile ilgili olmayan mevzularda yapacakları basın açıklamaları ve mesai saatleri dışında sendikal faaliyetlere katılanlar hakkında disiplin soruşturması yapılamayacağı açık bir biçimde ortaya konmuştur. F- 02.06.2005 Tarih ve 25833 Sayılı Resmi Gazetede yayımlanan 2005/14 Sayılı Başbakanlık Genelgesinin 7. hususundaki; “Sendika ve konfederasyon vilayet ve ilçe temsilcileri ile sendika Şubesi, sendika ve konfederasyon yöneticilerinin yürütmekte oldukları sendikal faaliyetler kapsamında, vazifeleri ile ilgili olmayıp direkt yapacakları basın açıklamaları hakkında disiplin soruşturması yapılmayacaktır.” kararları ile sendika yöneticilerinin sendikal faaliyetler kapsamında, misyonları ile ilgili olmayıp direkt yapacakları basın açıklamaları hakkında disiplin soruşturmasına husus yapılamayacağı açık bir biçimde ortaya konmuştur. G- 30.01.2010 Tarih ve 27478 Sayılı Resmi Gazetede yayımlanan 2010/2 Sayılı Başbakanlık Genelgesinin 2. hususundaki; “Sendika ve konfederasyon vilayet ve ilçe temsilcileri ile sendika şubesi, sendika ve konfederasyon yöneticilerinin yürütmekte oldukları sendikal faaliyetler kapsamında yapacakları basın açıklamaları, disiplin soruşturmasına mevzu yapılmayacaktır.” kararları ile sendika yöneticileri ve üyelerinin sendikal faaliyetler kapsamında yapacakları basın açıklamaları, disiplin soruşturmasına husus yapılamayacağı açık bir biçimde ortaya konmuştur.Tüm bu mevzuat kararları birlikte değerlendirildiğinde; Kamu yönetimleri memleketler arası mukavelelerden varlık bulan sendikal hakları hiçbir biçimde dikkate almadan, Sendika Yönetici, Temsilci ve Üyesi olan kamu çalışanlarına ait aksiyonlarında sendika kavramını, sendikal faaliyeti göz gerisi etmeden, memleketler arası mukaveleler, yasa ve öteki mevzuat kararları gereği yapılması gerekenleri yapmadan, genelgeleri geçiştirmeden, taraflı süreçler tesis etmeden, takdir hakkını kısıtlamadan üstte sıraladığımız mevzuat kararlarına nazaran sendikal faaliyetlerindeki hal ve hareketlerinden, açıklamalarından ötürü Sendika Yönetici, Temsilci ve Üyelerine soruşturma açamaz.
Çünkü Kamu yetkilileri misyonu gereği maddeleri bilebilecek, okuduğu yasa kararlarını kavrayabilecek bir mevkidedir. Keyfi uygulamalarda bulunmaması gerektiğinin şuurunda olması gerekmektedir.
Ancak bütün bunlara karşın sendikal kimlikler görülmeyerek yok sayılmakta, Anayasa’dan, İnsan Hakları Avrupa Mukavelesinden, İLO kontratlarından 4688 ve 2821 Sayılı Kanunlardan ve ilgili Başbakanlık ve Bakanlık genelgelerinden bihaber davranılmaktadır. Bu suretle Sendika Yönetici, Temsilci ve Üyeleri nezdinde kamu çalışanlarının pasifize edilmesi amaçlanmaktadır.
SENDİKA FAALİYETLERDEN ÖTÜRÜ SORUŞTURMA AÇILMASININ CEZA İSTİKAMETİNDEN İNCELENMESİ
Anayasa’dan, İnsan Hakları Avrupa Mukavelesinden, İLO kontratlarından 4688 ve 2821 Sayılı Kanunlardan ve ilgili Başbakanlık ve Bakanlık genelgeleri ile garanti altına alınan sendikal faaliyet hakkı Türk Ceza Kanunu ile de korunmaya alınmıştır.
12.10.2004 tarih ve 25611 Sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun “Sendikal Hakların Kullanılmasının Engellenmesi” başlıklı 118. hususundaki; “(1) Bir kimseye karşı bir sendikaya üye olmaya yahut olmamaya, sendikanın faaliyetlerine katılmaya yahut katılmamaya, sendikadan yahut sendika idaresindeki misyonundan ayrılmaya zorlamak maksadıyla, cebir yahut tehdit kullanan kişi, altı aydan iki yıla kadar mahpus cezası ile cezalandırılır.
(2) Cebir yahut tehdit kullanılarak ya da hukuka karşıt öbür bir davranışla bir sendikanın faaliyetlerinin engellenmesi halinde, bir yıldan üç yıla kadar mahpus cezasına hükmolunur.” kararları ve birebir kanunun “Görevi Berbata Kullanma” başlıklı 257. hususu, 1. fıkrasındaki; “Kanunda ayrıyeten kabahat olarak tanımlanan haller dışında, vazifesinin gereklerine ters hareket etmek suretiyle, şahısların mağduriyetine yahut kamunun ziyanına neden olan ya da bireylere haksız bir menfaat sağlayan kamu vazifelisi, altı aydan iki yıla kadar mahpus cezası ile cezalandırılır.” kararları ile misyonu berbata kullanma, sendikal faaliyetlerin engellenmesi açık bir biçimde ortaya konmuştur.
Kimse, kendisine kanunların verdiği bir yetkiyi berbata kullanma hakkına sahip değildir. Sendikal hakları ve faaliyetleri kısıtlamak kimsenin haddi de değildir.
Sendika Yönetici, Temsilci ve Üyelerine soruşturma açılması için yetkili amirlerin onay vermeleri ile müfettişlerin yaptığı soruşturmada; Anayasa’dan, İnsan Hakları Avrupa Kontratından, İLO kontratlarından, 4688 ve 2821 Sayılı Kanunlardan ve Başbakanlık genelgelerinden alınan yetki ile oluşan sendikal kimlikler görülmeyerek, ceza teklif etmeleri ve yetkili amirlerin ceza vermeleri vazifesi berbata kullanma, tarafımızca sendikal faaliyetlerin engellenmesi kapsamında kıymetlendirilerek ve buna istinaden kabahat duyurusunda bulunulabilecektir.
Bu nedenlerle;
Kamu yönetimleri milletlerarası mukavelelerden varlık bulan sendikal hakları hiçbir formda dikkate almadan, Sendika Yönetici, Temsilci ve Üyesi olan kamu çalışanlarına ait hareketlerinde sendika kavramını, sendikal faaliyeti göz gerisi etmeden, memleketler arası mukaveleler, yasa ve öbür mevzuat kararları gereği yapılması gerekenleri yapmadan, genelgeleri geçiştirmeden, taraflı süreçler tesis etmeden, takdir hakkını kısıtlamadan üstte sıraladığımız mevzuat kararlarına nazaran Sendika Yönetici, Temsilci ve Üyelerine sendikal faaliyetlerindeki hal ve hareketlerinden, açıklamalarından ötürü soruşturma açılamayacağından,
Sendika Yönetici, Temsilci ve Üyeleri sendikal faaliyetlerindeki hal ve hareketleri, açıklamaları açısından; 23.07.1965 tarih ve 12056 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan 657 Sayılı Devlet Memurları Kanununa tabi tutulamayacaklarından,
Sendika Yönetici, Temsilci ve Üyelerine soruşturma açılması için yetkili amirlerin onay vermeleri ile Maarif müfettişlerinin yaptığı soruşturmada; Anayasa’dan, İnsan Hakları Avrupa Kontratından, İLO kontratlarından, 4688 ve 2821 Sayılı Kanunlardan ve Başbakanlık genelgelerinden alınan yetki ile oluşan sendikal kimlikler görülmeyerek, ceza teklif etmeleri ve yetkili amirlerin ceza vermeleri vazifesi berbata kullanma, sendikal faaliyetlerin engellenmesi kapsamında kıymetlendirilerek muhataplarınca kabahat duyurusunda bulunulmaktadır.
Dolayısıyla Sendikal faaliyetlerindeki hal ve hareketlerinden, açıklamalarından ötürü Sendika Yönetici, Temsilci ve Üyelerine idari soruşturma açılamaz.
Fakat Sendikal faaliyetlerindeki hal ve hareketlerinden, açıklamalarından ötürü Sendika Yönetici, Temsilci ve Üyelerinin ferdî ve kurumsal haklarına saygısızlık yahut hakaret yapıldığını düşünen ilgili kişi yahut kurumlar tarafından Cumhuriyet Savcılığına cürüm duyurusunda bulunulma hakları bulunmaktadır.
Bunun yanında Sendika Yönetici, Temsilci ve Üyelerinin öğretmenlik, yöneticilik yada eğitim çalışanının vazifesi ile ilgili disiplinsizlik faaliyetlerine, hal ve hareketlerine soruşturma açılabilir ve ceza verilebilir.
Ahmet KANDEMİR